خاطره...

چه چیز مزخرفیست این خاطره نه میگذاره بگذری نه میگذاره بمانی به خاطرات قشنگی که ازش داشتی که فکر می کنی باید بگذری باید بریزی تو دلت باید تو خودت بشکنی به خاطره بدی که از خودش به جا گذاشته که فکر می کنی می خواهی همه چیز را تمام کنی به دلت که نگاه میکنی آنقدر دلتنگی که می خواهی ببخشی به غرورت که نگاه میکنی نشدنی می شود به دلت که نگاه میکنی هنوز دوستش داری به عقلت که نگاه میکنی از خودت متنفر میشوی که اینقدر محکم پایش ایستاده ای به این نتیجه میرسی که حرف بزنی منتظری ازت بپرسه وقتی میپرسه لال میشی به دلایلی که می خواد بیاره که فکر میکنی میبینی اینقدر خسته ای که حال شنیدن دلایل غلطشو نداری بی خیال میشیو با یه بی خیال چیزی نیست تمومش میکنی ولی هنوز ناراحتی چاره ای نداری....

بشکن بشکن بشکنه بشکن

چاره ای نیست دوباره تو دلت میریزیو رد میشی تا فقط تو شکسته باشی سکوت میکنی با اینکه میدانی بعدها به جرم کوتاه نیامدن سر کوچک ترین مسیله ای باز خواست میشوی میدانی چه در انتظارت است ولی تا اینجا که مربوط به تو میشه تو کنار میکشی تا همه چیزو حفظ کنیو این وسط فقط تو له میشی!